SOCJALIZACJA SZCZENIAKA

Okresem socjalizacji szczeniąt nazywamy pierwsze kilkanaście tygodni życia psa. Przyjmuje się, że jest to około 12 pierwszych tygodni, podczas których maluchy przejawiają szczególną ciekawość względem otaczającego świata i wszelkich nowych bodźców.

SOCJALIZACJA PSA A KWARANTANNA PO SZCZEPIENIU

No właśnie, a co jeśli okres kwarantanny poszczepiennej pokrywa się z okresem socjalizacji szczeniaka? Jak to połączyć? Z wieloma rzeczami, dźwiękami, sytuacjami i zapachami malucha możemy oswajać już w domu, np. z włączoną suszarką bądź mikserem, kąpielą czy też nawet z innymi ludźmi jeśli zaprosimy gości. Natomiast warto i wręcz należy też pieska zabierać na rękach bądź w plecaku, by przejść się wokół domu, w pobliżu autobusów, tramwajów i innych psów. Można też zabrać go na przejażdżkę samochodem czy tramwajem. Ważne aby nie miał kontaktu z podłożem na zewnątrz, a także z obcymi psami, których stanu zdrowia nie jesteśmy na 100% pewni. Z torby, plecaka bądź naszych rąk może zobaczyć i doświadczyć bardzo dużo, jak chociażby uświadomić sobie, że po świecie jeżdżą samochody, ludzie na rolkach czy rowerach, szczekają i biegają inne psy, dzieci bawią się głośno na placu zabaw itd.

Nie ma też przeciwwskazań aby np. zabrać malucha ze sobą w odwiedziny do znajomych, możemy go też wypuścić na zabezpieczony obszar typu prywatny ogródek, na którym na pewno nie bawią się inne psy i koty. Możliwości więc przy zachowaniu pewnych środków ostrożności, są duże.

PODSTAWOWE ZASADY SOCJALIZACJI PSA

Zanim przejdziemy do tego jak wygląda sama socjalizacja, napiszę o kilku ważnych zasadach, których należy się trzymać aby nasz piesek nie miał złych skojarzeń z nowymi bodźcami pomimo naszych najlepszych chęci:

• Jedna trudność na raz – aby socjalizacja przebiegła prawidłowo, należy sprawnie balansować pomiędzy ciekawością i radością a delikatnym zaniepokojeniem. Aby to było możliwe, nie można psu pokazywać kilku nowych rzeczy na raz. Kiedy już np. odważy się przebywać w jednym pokoju z włączonym odkurzaczem, niech odeśpi tak duże emocje i się wyciszy nim spotka go znowu coś nowego.
• Stopniowanie trudności – np. zamiast zabierać szczeniaka od razu na długą przejażdżkę tramwajem, niech najpierw poobserwuje go z daleka przez kilka dni, następnie posiedzi z Tobą na przystanku, potem przejedzie tylko jedną stację, a dopiero później wybierze się na prawdziwą wycieczkę.
• Bądź oparciem – aby skojarzenia były pozytywne, pies musi mieć w swoim opiekunie wsparcie, aby pomimo odczuwanego niepokoju i ekscytacji, czuł się bezpiecznie. Można oczywiście wspomagać się przy tym smaczkami, ale zwierzak i tak cały czas będzie obserwował nasze reakcje. Nasz spokój, cierpliwość i wesołe nastawienie pomoże i maluchowi. Nie zmuszajmy pieska do niczego, jeżeli bardzo się boi, pozwólmy mu się wycofać z danej sytuacji jeśli go przerasta i spróbować za jakiś czas ponownie ale np. z większej odległości na początek. Chcemy aby miał pozytywne skojarzenia a nie traumę! W każdej trudnej sytuacji pomagaj psu przez nią przebrnąć, a zbudujecie piękną więź opartą na zaufaniu.
• Bądź asertywny – nie należy pozwalać aby każdy mógł znienacka głaskać malucha, mimo że przechodnie zazwyczaj mają dobre chęci i są po prostu rozczuleni widokiem słodkiego szczeniaka. Piesek zaskoczony sytuacją albo tarmoszony co chwilę przez kogoś obcego, może zbytnio się wystraszyć i nabawić awersji do nieznajomych. Psy, podobnie jak ludzie, mają swoją strefę komfortu i głaskanie, przytulanie i mizianie przez obcych ludzi wcale nie musi być dla nich przyjemne i komfortowe. Z drugiej strony, bardzo przyjacielski z natury piesek może potem witać absolutnie wszystkich podczas spaceru, nawet jeśli ktoś sobie tego nie życzy.
• Stawiaj ograniczenia – od początku ucz psa nie tylko reagować na nowości, ale również tego czego mu nie wolno oraz jak radzić sobie w trudnych sytuacjach. Częścią socjalizacji jest nauka panowania nad emocjami psiaka. Ignorujmy go, kiedy próbuje na nas coś wymusić swoim zachowaniem, szczególnie szczekaniem i gryzieniem. Uczmy, że mijając przechodniów powinien zachowywać się spokojnie. Niech nie skacze na gości, nie śpi tam gdzie nie powinien, nie gryzie nas po rękach i stopach – ogólnie nie robi niczego, czego nie chcielibyśmy, aby robił jako dorosły pies.
• Kontroluj zabawę z innymi psami – niektóre psiaki mogą być zbyt natarczywe, inne bardzo nieśmiałe. Należy więc dobierać maluchom kompanów zabawy z odpowiednim temperamentem i przerwać zabawę jeśli idzie w złym kierunku. Nie można też pozwalać, aby witał się z każdym napotkanym psem, jeśli w przyszłości pragniemy spokojnych spacerów z czworonogiem.

Z CZYM OSWOIĆ SZCZENIAKA W TRAKCIE SOCJALIZACJI

Należy pamiętać, że każdy pies jest inny i będzie potrzebował odmiennego podejścia. Jedne będą potrzebowały silniejszej socjalizacji z obcymi ludźmi, inne nauki wyciszania się po intensywnej zabawie czy reagowania na głośne dźwięki. Niemniej jednak warto zwrócić uwagę na pewne rzeczy, z którymi każdy pies raczej będzie się spotykał w dorosłym życiu.

• Różne sytuacje – spacer w centrum miasta, zabawa z większą ilością psów, spacer zatłoczonym peronem przy dworcu kolejowym, uczestniczenie w spotkaniu z większą grupą znajomych, kąpiel, pływanie w jeziorze, nauka zostawania samemu w domu, chodzenie po schodach, festyn na świeżym powietrzu, jazda windą, przechodzenie przez ulicę.
• Miejsca – jeżeli planujemy w przyszłości to miejsca związane z psimi wystawami oraz psimi sportami, ale także las, park, gabinet weterynaryjny oraz psi fryzjer, balkon, sklep, restauracja, pub, garaż, piwnica, jezioro, rzeka, ogródek, podwórko, buda, klatka, ruchome schody.
• Środki transportu – samochód, tramwaj, autobus, pociąg, koszyk bądź wózek rowerowy, łódka, kajak, samolot.
• Ludzie – dorośli, starzec z laską, osoba idąca o kulach oraz jeżdżąca na wózku, kobieta w dużym kapeluszu bądź z parasolem, zarośnięty mężczyzna, kominiarz, policjant, dzieci mniejsze i większe, ludzie noszący chusty, okulary, czapki, rękawiczki, maski, bandaże, gips.
• Powierzchnie – panele, dywan, asfalt, beton, trawa sucha i mokra, ziemia, błoto, kałuża, sypki piasek (jak na plaży czy w piaskownicy), szeleszczące pod łapami gazety, mech, linoleum, płytki.
• Przedmioty – kartonowe pudło, znak drogowy, torby i walizki, drzewa, krzaki, hydrant, śmietnik, transporter, suszarka, odkurzacz, mikser, koc, most, wiadukt, narty, kije, kosz, instrumenty muzyczne, komputer, telefon, książka. Również stricte psie przedmioty takie jak obroża, szelki, smycz, kaganiec, woreczek treningowy na smaczki, kliker, metalowa miska, plastikowa miska, ręcznik, przedmioty do pielęgnacji, cążki do paznokci, szampon, trymer.
• Obiekty, ludzie i zwierzęta w ruchu – biegający dorośli i dzieci, samochody, wrotki, rolki, rowery, motory, ptaki, piłki, tramwaje, pociągi, wózki dziecięce, wiewiórki, koty, inne psy.
• Inne psy, suki i szczenięta różnych ras.
• Inne zwierzęta jak koty, króliki, świnki morskie, papugi, chomiki, rybki, konie, krowy, wiewiórki, kury, kaczki, gołębie.
• Dźwięki – burza, fajerwerki, krzyki, karetka na sygnale, spadający garnek, włączony odkurzacz, mikser, telewizor, radio czy suszarka, silnik samochodowy, tykający zegar, dzwonek do drzwi oraz dzwoniącego telefonu, depilator, szczoteczka elektryczna, megafon, odgłosy imprezy, bawiących się dzieci oraz ruchu ulicznego, głośne śpiewy.
• Zapachy – gotowanie, wieś, stacja benzynowa, przyprawy, zapachy medyczne.
• Zabawa na różne sposoby – przeciąganie, aportowanie różnych przedmiotów, łapanie frisbee, rozpracowywanie zabawek napełnianych jedzeniem, zabawy węchowe, chowanego, pokonywanie przeszkód, przybieganie na zawołanie, berek, szukanie przedmiotów, wykonywanie komend.

Warto zrobić sobie listę i po kolei odhaczać, z czym już oswoiliśmy naszego szczeniaka.

W prawidłowej socjalizacji szczeniaka najważniejszą rolę odgrywamy jednak my sami jako przewodnicy. By dobrze wykonać swoje zadanie i wychować naszego czworonoga tak jak pragniemy, należy pamiętać aby od początku stawiać mu granice i pokazywać co jest dozwolone, a co nie. Należy przy tym wraz ze wszystkimi domownikami zachować żelazną konsekwencję, aby raz wytyczone zasady nie były łamane.

Dzięki właściwej socjalizacji i dobrze odegranej roli przewodnika jest bardzo prawdopodobne, że wychowamy przyjaznego oraz zrównoważonego emocjonalnie psa, który nie boi się otaczającego go świata oraz potrafi zachować się nawet w trudnych dla niego sytuacjach. Największą jednak nagrodą za nasze trudy będzie zbudowana na solidnych fundamentach piękna, silna i na całe życie przyjaźń pomiędzy nami a psem.